Krumma Jónsdóttir
Handleiðari stjórnenda og stjórnendamarkþjálfi,
Fyrirlesari og kennari á háskólastigi,
Áhugasöm um fólk og getu þess til að byggja sig (aftur) upp
Með yfir 30 ára reynslu af alþjóðlegri hótelstjórnun, þjálfun og handleiðslu nýtur Krumma sín sem leiðtogi og markþjálfi. Hún leggur áherslu á að efla liðsheild, árangur fyrirtækja, heildræna vellíðan og vöxt einstaklinga og hópa.
Hún er fædd og uppalin á Íslandi, býr í París og hefur starfað víða um Evrópu og í Bandaríkjunum.
Nálgun Krummu fléttar jákvæða sálfræði áreynslulaust inn í einkalíf og starf. Meðfædd bjartsýni hennar, einstök færni í að leysa vandamál og helstu styrkleikar hennar, námsþorsti, sanngirni og lífskraftur, gera hana árangursríka.
Sem markþjálfi aðlagar Krumma aðferðir sínar að þörfum hvers og eins. Víðtæk fræðileg þekking hennar, traust reynsla og vel slípuð verkfæri miða að því að:
- Efla sjálfsvitund og finna tilgang, markmið, gildi og styrkleika, og efla um leið sjálfstæði fólks svo það dafni bæði í einkalífi og starfi.
- Vinna að einu eða fleiri skýrum persónulegum eða faglegum markmiðum með tafarlausum og varanlegum áhrifum.
Viðskiptavinir Krummu spanna fjölbreyttan aldurshóp og starfsgreinar, allt frá háskólanemum til forstjóra. Nú vinnur hún að umfangsmiklu verkefni sem tengir háskóla og skóla við atvinnulífið. Námskeiðið „Thrive to Perform & Perform to Thrive“ styrkir andlega færni og leggur áherslu á tilfinningagreind, seiglu og sálfræðilegan auð, sem skilar tafarlausum ávinningi fyrir vellíðan og árangur.
Á fræðasviðinu hefur Krumma nýhafið doktorsnám í forystu og stefnumótandi stjórnun. Hún er einnig með meistaragráðu í jákvæðri sálfræði og markþjálfunarsálfræði, auk BA-gráðu í hótelstjórnun. Þá hefur hún aflað sér fjölda faglegra vottana, þar á meðal í Extended DiSC, núvitundarkennslu, PQ Positive Intelligence, lífsmarkþjálfun og hugrænni atferlismeðferð.
Krumma er vottuð sem Senior Practitioner af EMCC (European Mentoring and Coaching Council) og hefur síðan 2022 starfað sem sjálfboðaliði í alþjóðlegu rannsóknarstarfi EMCC.
„Upphafið: nýtt ævintýri“
Það er eins og ég standi á þröskuldi fjórða lífs míns og að hin þrjú fyrri hafi ekki verið annað en undirbúningur.
1. Alhliða vellíðan í gegnum fimleika
Oft er sagt að orka barna sé óþrjótandi og ég var víst lifandi dæmi um það. Pabbi minn tók upp á því að skrá mig í fimleika í heimabæ mínum, Garðabæ, og bað meira að segja þjálfarana að halda mér þar þangað til öll orkan væri búin. Þannig hófst ferðalag mitt í heimi fimleikanna, sem stóð þar til ég var 22 ára.
Ég var kannski ekki yfirfull af náttúrulegum hæfileikum, en fljótt kom í ljós að ég var þrautseig og ósérhlífin. Ég gekk í hvert verkefni af óbilandi einbeitni og neitaði að gefast upp fyrr en ég hafði náð tökum á hverju smáatriði.
Fimleikarnir gáfu mér einstaka sýn á heildræna vellíðan. Til að skara fram úr þurfti að sameina:
- Líkamlegt form í toppstandi, sem krafðist strangs aga í mataræði og svefni.
- Tæknilega færni á háu stigi.
- Óbilandi andlega seiglu.
- Mikla einbeitingu og athygli til að meðtaka hver fyrirmæli og forðast meiðsli, bæði hjá sjálfri mér og öðrum.
- Gefandi félagsleg tengsl sem veittu slökun, gagnkvæman stuðning og hvatningu.
- Vandaða umgjörð fjölbreytts hóps, allt frá þjálfurum til sjúkraþjálfara, stjórnenda, keppenda og varamanna.
Þótt ég hafi aldrei unnið stóra titla, fyrir utan Íslandsmeistaratitil í liðakeppni, lenti ég oftast í þriðja eða fjórða sæti. Vonbrigðin viku þó fyrir einlægri virðingu fyrir þeim sem skinu skærar þann daginn eða á tilteknu sviði. Sérstakt stolt fólst í því að tilheyra hópi og liði sem stefndi saman að áþreifanlegum árangri og hugsaði um leið hvert um annað.
Enn í dag get ég ekki annað sagt en að árin í fimleikunum hafi verið með þeim gefandi í lífi mínu. Lærdómurinn sem ég dró af þeim mótaði persónuleika minn og viðhorf mitt til lífsins.
Hvers vegna ég hætti er önnur saga, sem bíður betri tíma ;)
2. Alþjóðleg hótelstjórnun, ástríðan, ástríðufullt fólk og stöðug leit...
Árið 1995 kom ég til Frakklands með bakpoka og fremur slaka frönsku sem ég hafði lært eftir eyranu (að ekki sé minnst á suðurfranska hreiminn minn...). Ég fékk fljótt fyrsta starfið hjá Disney og starfaði síðan í alþjóðlegri hótelstjórnun í meira en 20 ár.
Þessi nýi heimur reyndist heillandi og fullur af ástríðufullu fólki. Ég var bæði hrifin af og dáðist að hugrekki flestra samstarfsmanna minna, stjórnenda og framkvæmdastjóra. Sögurnar voru margar og flestar vitnuðu um auðmýkt, þjónustu, fórnfýsi og alltaf gildi vinnunnar.
Ég áttaði mig þó ekki strax á umfanginu og stakk mér á bólakaf í þennan heim. Á þeim tíma einkenndist umhverfið af því að enginn, alls enginn, hugsaði um sjálfan sig...
Mataræði, svefn, streita, vanlíðan, þreyta og hvatning voru sjaldan rædd. Hin þekktu kjörorð „Brostu, þú ert á sviði“ og „Ánægður viðskiptavinur“ voru það eina sem skipti máli.
Það er sagt að eðlið leiti alltaf aftur upp á yfirborðið.
Þegar ég tók fyrstu skrefin sem stjórnandi, án nokkurs stuðnings, vöknuðu meðfædd einbeitni mín og þrautseigja og ég vildi standast samanburð við þá sem ég taldi sérfræðinga á sviðinu. Algjör skortur á þjálfun í hótelgeiranum sendi mig í kapphlaup við að afla mér allrar mögulegrar færni í hótelstjórnun.
Frá 1995 til 2016 gegndi ég 21 starfi í ýmsum deildum: móttöku, bókunum, tekjustýringu, markaðsmálum, almannatengslum, sölu, hópum og veislum, gæðamálum, þjálfun, og sjálfsagt gleymi ég einhverju. Ábyrgð mín náði allt frá einstaklingsframlagi upp í framkvæmdastjórn.
Á öllum þessum ferli sótti ég aðeins einu sinni um starf, en það var síðasta starfið mitt, sem svæðisstjóri þjálfunar árið 2013. Ég var drifin áfram af djúpri löngun til að leggja meira af mörkum en fyrir eitt hótel og var farin að átta mig á því að ég byggi kannski yfir hæfileikum.
Árið 2011 ákvað ég að fá færni mína staðfesta með háskólagráðu. Það var krefjandi en gefandi ferðalag og þar vaknaði ég. Á bak við ferilinn og titlana sem ég var svo stolt af lá rauður þráður: að byggja upp, semja, þjálfa, sameina, hafa áhrif, bæta, styðja og byrja svo upp á nýtt (og varðveita um leið orkuna mína).
Í raun beitti ég, ósjálfrátt og óformlega, þeim gildum og þeim aga sem höfðu verið mér kær frá fimleikaárunum. Óformlega, því munið að í heimi gestrisninnar má enginn vera þreyttur, hvorki líkamlega né andlega...
Þann 1. febrúar 2013, daginn sem ég varði BA-ritgerðina mína, hóf ég störf sem svæðisstjóri þjálfunar fyrir 654 hótel í Evrópu ;-) Loksins gat ég komið út úr skápnum og lýst því yfir hátt og snjallt: „Hættum að gera við, byrjum að undirbúa.“
3. Háskólastigið: ferðalag út í hið óþekkta
Tíminn sem svæðisstjóri þjálfunar var kafli sem mér þótti vænt um, þar sem mér finnst ég hafa lagt mitt af mörkum, á hógværan hátt, til raunverulegra breytinga. Samt fann ég köllun til að ganga lengra. Á sama tíma var mér óhugsandi að yfirgefa daglegan rekstur; ég þurfti að taka virkan þátt, vera hluti af teymi og næra þá sex þætti sem ég hafði uppgötvað, meðal annars líkamlegt og andlegt form og félagsleg tengsl.
Þegar tækifæri gafst til að ganga til liðs við háskóla, lítinn hluta af óvenjulegu verkefni, hikaði ég ekki lengi. Þreytt á ferðatöskum og göngum flugstöðvar 2A á CDG (beint á móti M&Ms-búðinni) yfirgaf ég draumastarf og fann mig í óþekktum skóla með aðeins 32 nemendur.
Satt best að segja var ég rétt að átta mig á því að ég var í miðju ferðalagi, ævintýri þar sem áfangastaðurinn var enn óljós. Ég ákvað því að njóta hvers áfanga, bæði óvissunnar og spennandi augnablikanna.
Þar hófust 7 ár af einstökum lærdómi, umkringd fólki sem varð að vinum, jafnvel fjölskyldu. Saman, undir forystu forsetans okkar, byggðum við upp skóla sem sker sig úr fyrir að undirbúa ungt fólk, ekki aðeins fyrir starfsferil heldur líka fyrir lífið. Hér leyfi ég mér að brjóta regluna mína um að nefna hvorki fyrirtæki né samstarfsfólk, því þetta er nútímasaga mín: ég er að tala um Ferrières.
Árið 2018 keyptum við annan skóla (89, l'École Supérieure du Numérique) og svo enn annan árið 2022 (ebs Paris). Í hverju skrefi treysti fólkið mitt mér og fylgdi mér í að innleiða jákvæða menntastefnu, sem miðar að því að þjálfa leiðtoga framtíðarinnar og gefa þeim lyklana að heildrænni vellíðan.
Samhliða þessari uppgötvun á fræðaheiminum gat ég svalað þekkingarþorsta mínum um fyrri reynslu með meistaranámi í jákvæðri sálfræði og markþjálfunarsálfræði, sem ég lauk árið 2019. Þar sameinaðist innsæi og reynsla traustum vísindalegum grunni.
Hvert brot ferilsins fann sinn stað og hver reynsla mótaði manneskjuna sem ég er orðin og bjó mig undir næsta kafla sögunnar.
4. Markmið mitt: frá jákvæðri menntun til jákvæðra fyrirtækja
Að lokum varð markmið mitt skýrt og nær nú allt frá jákvæðri menntun til dafnandi fyrirtækja.
Í námi í stefnumótandi stjórnun er lögð áhersla á mikilvægi þess að „DVELJA VIÐ VANDANN“. Albert Einstein sagði: „Ef ég hef 60 mínútur til að leysa vandamál nota ég 55 mínútur í greiningu og undirbúning og 5 mínútur í framkvæmd.“ Það má segja að ég hafi ekki vanrækt mikilvægi þess að dvelja við vandann... Eins og fyrri áfangar mótaðist þessi á eðlilegan hátt.
Árið 2020 stofnaði ég Positive Performances með það að markmiði að breyta því hvernig leiðtogar eru þjálfaðir. Með 25 ára fjölbreytta reynslu úr mörgum störfum, yfir 4000 klukkustundir í markþjálfun, 7 ár á háskólastigi og rannsóknir síðustu 5 ára á árangri og heildrænni vellíðan setti ég saman lykilbita púsluspilsins. Það gerði mér kleift að skapa einstakt námskeið í andlegri þjálfun sem hefur tafarlaus áhrif á árangur og vellíðan þátttakenda, og þar með á árangur fyrirtækja.
Markmið mitt er þannig skilgreint, og Positive Performances er vettvangurinn og jákvæða hringrásin sem ég starfa í gegnum.
Ég held áfram að styðja stjórnendur sem handleiðari og markþjálfi, bæði sjálf og í samstarfi við markþjálfana sem starfa með mér. Þessi nálægð gerir mér kleift að halda tengslum við raunveruleikann og þróa hagnýt námskeið.
Ég held líka áfram að þjálfa leiðtoga, bæði sjálf og með markþjálfunum sem starfa með mér.
Ég starfa áfram á háskólastigi og styð ungt fólk við að efla leiðtogahæfni sína, gagnrýna hugsun (í gegnum fræðilegar rannsóknir) og verkefnastjórnun. Ég nýti hagnýta reynslu mína af stjórnendum til að auðga þetta nám og skilja væntingar komandi kynslóðar.
Haustið 2023 gef ég út hvítbók um vellíðunarverkefni Ferrières, sem hefur verið í gangi síðan 2019.
Haustið 2023 hóf ég einnig doktorsnám í stefnumótandi stjórnun og forystu. Rannsóknir mínar ná til:
- Þess hvernig einstaklingar dafna, í tengslum við stofnun rannsóknarsetursins „Thriving by Positive Performance“.
- Hugmyndarinnar um vinnustað þar sem fólk dafnar, í gegnum hugtakið „Thriving Workplace“.
- Áhrifa mennta- og þjálfunarverkefnis sem snýst um vellíðan, bæði á háskólastigi og innan fyrirtækja, í gegnum tilraunanámskeiðið „Thrive to Perform & Perform to Thrive“.
Ég held áfram að skrifa fyrir Forbes, Brainz og aðra miðla.
Ég held áfram að halda fyrirlestra og stýra umræðum til að vekja athygli á mikilvægi þess að líta á lífið sem garð sem þarf stöðuga athygli og meðvitaða, stefnumótandi og heildræna umhirðu. Skuldbinding mín við þetta markmið vex stöðugt, drifin áfram af óbilandi einbeitni og löngun til að hafa varanleg áhrif.
"I never lose, either I Win or I Learn"
- Nelson Mandela -
